Mijn ervaring werd geen eindpunt, maar een bron van betekenis
Op mijn zestiende werd ik uitgehuwelijkt. Maar mijn verhaal begon niet op die dag. Ik groeide op in een omgeving waarin huiselijk geweld, angst en controle onderdeel waren van mijn werkelijkheid. Grenzen die voor anderen misschien vanzelfsprekend waren, waren dat voor mij niet. Lange tijd leerde ik vooral om mij aan te passen, stil te zijn en te overleven.
Wat er daarna gebeurde, heeft mijn leven en mijn ontwikkeling diep beïnvloed. Er waren momenten waarop ik hulp nodig had, maar niet altijd de juiste woorden had om duidelijk te maken wat er werkelijk speelde. Er waren signalen, gesprekken en contacten met verschillende instanties. Er waren mensen die wilden helpen, maar ook momenten waarop signalen niet werden herkend, informatie anders werd geïnterpreteerd of keuzes achteraf niet de juiste bleken te zijn.
Niet om terug te kijken met verwijten
Ik vertel dit niet om politie, hulpverleners of andere instanties af te rekenen op wat er in mijn situatie is gebeurd. Integendeel. Ik weet inmiddels hoe ingewikkeld situaties rondom huwelijksdwang en huiselijk geweld kunnen zijn. Wat voor een professional aan de buitenkant zichtbaar is, hoeft niet hetzelfde te zijn als wat iemand achter gesloten deuren beleeft.
Angst, schaamte, loyaliteit en controle kunnen ervoor zorgen dat iemand zwijgt, terugkomt op woorden of keuzes maakt die voor een buitenstaander moeilijk te begrijpen zijn. Ook ik heb ervaren hoe belangrijk het is dat juist op zulke momenten verder wordt gekeken dan alleen naar wat iemand zegt of laat zien.
In mijn eigen verhaal zijn dingen misgegaan. Momenten waarop ik achteraf had gewild dat er andere vragen waren gesteld, signalen anders waren bekeken of beter was begrepen wat er werkelijk achter mijn gedrag en mijn stilte zat. Die ervaringen kan ik niet veranderen. Maar ik kan ze wél betekenis geven.
Van ervaring naar verandering
Daarom wil ik mijn verhaal inzetten als ervaringsdeskundige. Niet tegenover professionals, maar juist naast hen. Mijn ervaring kan een perspectief toevoegen dat vanuit protocollen, dossiers en professionele kennis alleen niet altijd zichtbaar is.
Door mijn verhaal te delen wil ik laten zien wat er zich achter de voordeur en achter de stilte van een slachtoffer kan afspelen. Waar kunnen signalen worden gemist? Waarom vraagt iemand soms geen hulp terwijl die hulp hard nodig is? En wat kan ervoor zorgen dat iemand zich uiteindelijk wél veilig genoeg voelt om te vertellen wat er werkelijk aan de hand is?
Niet alles uit mijn verhaal staat op deze website. Sommige ervaringen laten zich niet samenvatten in een paar alinea’s. Juist in gesprekken, lezingen en samenwerking met professionals wil ik die verdieping bieden.
Mijn verleden kan ik niet herschrijven. Maar als mijn ervaringen eraan kunnen bijdragen dat één signaal eerder wordt herkend, één gesprek anders wordt gevoerd of één persoon zich eerder gehoord voelt, dan krijgt wat mij is overkomen een nieuwe betekenis.